ในช่วงเวลานี้ที่ประเทศไทยกำลังประสบกับการระบาดของ “หมูเถื่อน” หรือที่เรียกกันอีกชื่อว่า “หมูกล่อง” ที่เป็นเนื้อสุกรนำเข้าที่ไม่ผ่านมาตรฐานการตรวจสอบความปลอดภัย กำลังระบาดในประเทศไทยอย่างหนักอยู่ในขณะนี้ ซึ่งตั้งแต่ต้นปี 2566 จนถึงกลางเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ผู้เลี้ยงได้รับผลกระทบจาก “หมูเถื่อน” หนักหนาสาหัส

เนื้อหมูที่ต้นทางมาจากบางประเทศยังอนุญาตให้ใช้สารเร่งเนื้อแดงในการเลี้ยงได้ ซึ่งเป็นสารก่อให้เกิดโรคมะเร็ง ซึ่งประเทศไทยห้ามใช้มานานมากกว่า 20 ปี เพื่อคุ้มครองคนไทยให้มีอาหารปลอดภัยบริโภค และยังบั่นทอนแรงจูงใจของเกษตรกรไทยไม่เดินหน้าต่อนำหมูรุ่นใหม่เข้าเลี้ยง ด้วยหมูลักลอบนำเข้า เป็นตัวการทำลายเสถียรภาพราคาในประเทศ ทำให้กลไกตลาดบิดเบือน เพราะเนื้อหมูนำเข้ามีต้นทุนที่ต่ำกว่าจึงสามารถขายถูกกว่าหมูในประเทศไทย

กรณีการลักลอบนำเข้าสินค้าไม่ตรงตามกฎหมายเกี่ยวกับเนื้อสุกรที่จะปนเปื้อนสินค้าอื่น เช่นทางเรือ ที่จะไม่แจ้งกับด่านว่าสิ่งที่นำมาเป็นเนื้อปศุสัตว์ และทางอากาศ ที่จะลักลอบนำเข้าชิ้นส่วนขนาดเล็ก เป็นประเด็นที่เป็นอันตราย และเป็นอุทกภัยสำหรับการควบคุมคุณภาพและความปลอดภัยของเนื้อสุกรและผลิตภัณฑ์เนื้อสุกรในประเทศไทย

การลักลอบนำเข้าทางเรืออาจทำให้ด่านตรวจสอบมีความยากลำบากในการตรวจสอบและควบคุมสินค้าที่เข้ามา โดยเฉพาะเมื่อเนื้อหมูที่นำมาถูกปนกับสินค้าอื่นๆ ที่ไม่ใช่เนื้อสุกร สิ่งนี้อาจทำให้หน่วยงานต้องใช้เวลาและแรงงานเพิ่มขึ้นเพื่อตรวจสอบการปนเปื้อนและความปลอดภัยของสินค้าที่นำเข้า

แน่นอนว่าการลักลอบค้าหมูเถื่อนนั้นนอกจากจะเป็นอันตรายกับผู้บริโภคแล้ว ยังส่งผลกระทบต่อพี่น้องที่เลี้ยงสุกรในประเทศเราเช่นกัน เนื่องจาก หมูเป็นเนื้อสัตว์ที่ได้รับความนิยมทั่วโลกเนื่องจากรสชาติเป็นเอกลักษณ์และมีกลิ่นเฉพาะตัวที่โดดเด่น

ที่สำคัญคือ ระบบการเลี้ยงหมูในประเทศไทยมีคุณภาพและมาตรฐานที่แข่งขันกับชาติอื่น

สิ่งที่น่าภูมิใจของคนไทยคือการยกเลิกการใช้สารเร่งเนื้อแดง ตั้งแต่ปี 2547 ซึ่งเป็นการยกเลิกสารเร่งเนื้อแดงเป็นการป้องกันไม่ให้สารตกค้างอันอันตรายส่งผลต่อความปลอดภัยของเนื้อสุกรและผลิตภัณฑ์เนื้อสุกร ทำให้เนื้อสุกรที่ผลิตในประเทศไทยเป็นสินค้าคุณภาพที่ปลอดภัยต่อผู้บริโภค

แต่เนื่องจากการลักลอบนำเข้าหมูเถื่อน เลยทำให้ราคาต้นทุนตกต่ำ โดยปัจจุบัน ประกาศราคาหมูมีชีวิตหน้าฟาร์ม อยู่ที่ 66-74 บาทต่อกิโลกรัมเท่านั้น

การระบาดของ “หมูเถื่อน” หรือ “หมูกล่อง” ไม่เพียงทำให้กลุ่มเกษตรกรได้รับผลกระทบอย่างหนัก แต่ยังเกิดความกังวลในเรื่องความปลอดภัยของผู้บริโภคทั่วไปที่อาจต้องบริโภคเนื้อสุกรที่ไม่ปลอดภัย และอาจมีเชื้อโรคระบาดสัตว์ ASF เข้ามาซ้ำเติมสุกรไทย สรุปคือ การรับมือกับปัญหา “หมูเถื่อน” จำเป็นต้องเป็นมาตรการอันเคร่งครัดในการควบคุมคุณภาพและความปลอดภัยของเนื้อสุกรที่นำมาทางนำเข้าในประเทศไทยและการปรับปรุงระบบตรวจสอบและควบคุมสินค้าที่เข้ามาเพื่อปกป้องสุขภาพของผู้บริโภคในประเทศไทยด้วยเช่นกัน