26 กันยายน ของทุกปี ถือเป็น "วันคุมกำเนิดโลก" วันนี้รายการถกไม่เถียง จึงมีประเด็นที่ชวนถกเถียงและข้อคิดให้กับสังคมไทยกับปัญหาคุณแม่วัยใส ท้องในวัยที่ยังไม่พร้อม ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อเนื่องไปในปัญหาอื่นทั้งปัญหาครอบครัว ปัญหาสังคม เรามาพูดคุยว่า คนในสังคมมีความคิดเห็นยังไง? และมีทางออกอย่างไรให้กับปัญหาคุณแม่วัยใส ไม่ตั้งใจท้อง ได้อย่างไร ?
นพ.พีระยุทธ สานุกูล ผู้อำนวยการสำนักอนามัยเจริญพันธุ์ เผยว่า วัยรุ่นหลายคนไม่ได้ตั้งใจจะมีเพศสัมพันธ์ หลายครั้งมักเกิดจากการพลั้งเผลอ ทำให้เกิดการท้องได้ นอกจากนี้บางส่วนก็ไม่ได้มีการตระหนักว่าตนเองจะเกิดการท้องได้ รวมถึงคือสถานบันเทิงบางที่เกิดการเปิดแบบผิดกฎหมาย ทำให้มีวัยรุ่นบางกลุ่มที่อายุยังไม่ถึงเข้าไปใช้บริการ นำไปสู่การดื่มแอลกอฮอล์และนำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ จากการทำงานเชิงรุกร่วมกัน ทำให้พบว่าเด็กวัยรุ่นส่วนใหญ่มีทักษะในการแก้ปัญหาได้ เรื่องเพศสามารถคุยกันได้
การที่พ่อแม่จะคุยกับลูก คุยกับบุตรหลานได้ อันนี้เป็นเรื่องสำคัญ เพราะบทบาทครอบครัวเป็นบทบาทสำคัญในการทำความเข้าใจเรื่องนี้ นอกจากนี้ในปัจจุบันปัญหาการท้องในวัยเรียน เริ่มเป็นที่ยอมรับในส่วนของผู้บริหารโรงเรียนแล้ว เริ่มมีการทำความเข้าใจและยอมรับแล้ว คือมีการช่วยเหลือให้เด็กที่ตั้งครรภ์ในวัยเรียน สามารถที่จะเรียนต่อได้ สำหรับวัยรุ่นที่เป็นคนไทย อายุเท่าไหร่ก็ตาม สามารถไปหาหน่วยบริการใกล้บ้านเพื่อปรึกษาเรื่องคุมกำเนิดได้ ซึ่งก็มีทั้งการกินยา การใส่ห่วงคุมกำเนิด การฉีดยาคุมกำเนิด ก็แล้วแต่คนจะเลือกรับเด็กที่ต้องการยุติการตั้งครรภ์ ก็จะมีการพาเด็กไปยุติการตั้งครรภ์ที่ถูกต้องและปลอดภัยด้วย
ภก.สิทธิพงษ์ เลี่ยมสุวรรณ ผู้อำนวยการแผนกการเข้าถึงนโยบายและการสื่อสาร บริษัท ออร์กานอน (ประเทศไทย) จำกัด เผยว่า ทางออร์กานอนมีพันธกิจที่ชัดเจน เราอยากเห็นผู้หญิงมีสุขภาพที่ดีขึ้น เพราะว่า เรามองเห็นปัญหาในสังคมไทย โดยเฉพาะปัญหาท้องไม่พร้อมในวัยรุ่น ซึ่งไม่ได้ส่งผลแค่กับผู้หญิงแต่มันส่งผลระดับครอบครัวและสังคม ซึ่งสาเหตุจริงๆของปัญหา อยู่ที่การเข้าถึงความรู้ที่ถูกต้อง ทั้งตัวเด็กและตัวผู้ใหญ่ ต้องทำยังไงถึงจะเข้าถึงความรู้ที่ถูกต้องได้ แต่ปัญหาสังคมไทยคือเรื่องการยอมรับ การใช้ยาคุมกำเนิดไม่ใช่สิ่งที่ผิด แต่เป็นสิ่งที่ผู้หญิงต้องรู้จักป้องกันตัวเอง การปรับทัศนคตินั้นเป็นสิ่งสำคัญ
ซินดี้ สิรินยา บิชอพ เผยว่า ตนให้ความสำคัญเรื่องนี้มาก เพราะได้มีส่วนร่วมในการรณรงค์เรื่องคุกคามทางเพศด้วย โดยในครอบครัวของเราก็มีการเปิดใจ คุยในระดับที่เขาเข้าใจและเหมาะสม เป็นการคุยเรื่องเพศได้อย่างเปิดเผยซึ่ง เราจะบอกตลอดว่า ถ้ามีปัญหาอะไรสามารถถามได้เลย ไม่ต้องอาย แต่เรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับแต่ละครอบครัวด้วย อยากให้ครอบครัวสร้างพื้นที่ปลอดภัยเอาไว้แต่เนิ่นๆ อยากให้ปูทางมาตั้งแต่ 4-5 ขวบ และอยากให้เข้าใจว่าเรื่องเพศสัมพันธ์ไม่น่าใช่เรื่องน่าอายหรือน่ากลัว ร่างกายของเรา เราต้องรู้เรื่อง ต้องดูแลเป็นพิเศษ ฉะนั้นเรื่องร่างกายก็สามารถโยงไปเรื่องเพศสัมพันธ์ได้ ถ้าเราปูมาตั้งแต่เนิ่นๆ โตไปมันก็จะคุยเรื่องนี้ได้ไม่ยาก
