“ภูมิธรรม” เตรียมแผนการเยียวยาเพิ่ม ! ด้าน แม่ทัพภาคที่ 2 ย้ำ “ปราสาทตาควาย” ของไทย ต้องยึดคืนให้ได้ พร้อมชี้เหตุปะทะชายแดน “กัมพูชา” สูญเสียทหารกว่า 3,000 นาย

 

วันที่ 11 ส.ค. 68 คุณ พล.อ. รังษี กิติญาณทรัพย์ หัวหน้าพรรคเศรษฐกิจ ออกมาเล่าเรื่องราวผ่านรายการ “ถกไม่เถียง” ทางช่อง 7HD กด 35 ดำเนินรายการโดย กาย สวิตต์ ลีละพงศ์วัฒนา ว่า ตอนนี้ตนเชื่อว่าฮุนเซนยังไม่หยุดเพราะยังไม่บรรลุวัตถุประสงค์ แต่เขาพลาดตรงที่ประเมินกองทัพไทยต่ำเกินไป เราตอบโต้กัมพูชาและทำให้กัมพูชาเกิดความเสียหายหนัก ตนคิดว่าทหารกัมพูชาสูญเสียมากกว่า 2-3 พันคน และการที่กัมพูชาไม่ยอมเก็บศพก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเขาไม่อยากยอมรับการสูญเสียของทหารจำนวนมาก

 

 

ถ้ากัมพูชาโจมตีประเทศไทยอีกครั้ง เราต้องมีแผนในการโจมตีโต้ตอบและอย่าให้ใครมาเจรจาทั้งสิ้น เราต้องทำลายที่หมายทางยุทธศาสตร์ของกัมพูชาให้สิ้นซาก ไม่ว่าจะเป็นที่หมายทางทหารหรืออื่น ๆ เพราะถ้าจะทำให้ฮุนเซนหยุด ต้องหยุดด้วยกำลังทางทหาร

 

ด้าน ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ นักวิชาการอิสระ ให้ความเห็นว่า สิ่งที่ฮุนเซนทำพลาดคือการใช้ทหารเพื่อได้เปรียบเรื่องดินแดน เขาไม่มีวันประสบความสำเร็จ เนื่องจากศักยภาพของกองทัพไทยมีสูงกว่ากัมพูชา เรื่องของความสัมพันธ์กับทักษิณจะทำให้การทำงานของทหารเปลี่ยนแปลงแต่เกิดการกลับตาลปัตร จนทำให้พรรคเพื่อไทยและรัฐบาลถูกกีดกันออกจากการแก้ปัญหาชายแดน กองทัพจึงทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะไม่มีการแทรกแซงระหว่างรัฐบาล

 

 

เกมที่ฮุนเซนจะชนะไทยคือเขาต้องสู้เรื่องการทูต ฮุนเซนตัดสินใจผิดเรื่องการรบ, การเมือง และกฎหมาย  ระหว่างประเทศ ทำให้ฮุนเซนเสียเปรียบ วันนี้สิ่งเดียวที่ฮุนเซนทำได้เป็นสิ่งที่คนไทยรับรู้ คนทั้งโลกเห็นตรงกันคือการปั้นน้ำเป็นตัว ปั่นโซเชียลด่าประเทศไทยจนเรียกว่าเป็นสงครามประสาท กัมพูชาเป็นประเทศเล็กประชากรน้อย ทรัพยากรด้านเศรษฐกิจน้อย เกมของกัมพูชาเขามองว่าเขาจะใช้มหาอำนาจที่ใหญ่กว่าเพื่อสร้างประโยชน์ให้กับประเทศเขาได้อย่างไร

 

กัมพูชาภายใต้ผู้นำฮุนเซนเป็นรัฐอันธพาล เป็นผู้นำที่เห็นแก่ตัวมากกว่าเห็นกว่าประเทศ สามารถทำสงครามเพื่อให้ครอบครัวตัวเองอยู่บนกองเงินกองทองแต่ประชาชนอดอยาก ตนมองว่าสงครามทั้งหมดจะจบได้ด้วยการเมืองสิ่งหนึ่งที่กัมพูชาสู้เราไม่ได้คือเรากุมความได้เปรียบเรื่องเศรษฐกิจ เราต้องปิดล้อมด้านเศรษฐกิจตามแนวชายแดน ตัดเส้นทางทางการเงิน เพราะเห็นได้ชัดว่าเขาใช้สงครามเพื่อตอบโจทย์ทางการเมือง