เรื่องนี้ต้องบอกก่อนว่าแต่ละบ้านมีสไตล์การบริหารจัดการเงินที่ไม่เหมือนกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นวิธีที่สามารถใช้ได้ อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขได้ทุกครอบครัว ซึ่งวิธีแรกที่นิยมคือ “นำเงินมารวมกัน” ใช้กระเป๋าร่วมกัน วางแผนการใช้จ่ายร่วมกัน หรือต่างคนต่างมีรายได้ และ “นำเงินบางส่วนเป็นกองกลาง” ไว้รองรับค่าใช้จ่ายร่วมกัน และอีกรูปแบบคือ “แยกกันเก็บ แต่ระบุค่าใช้จ่าย” โดยแบ่งสัดส่วนรายการใช้จ่ายที่ชัดเจน

 

สรุปได้ว่า เรื่องการเงินของชีวิตคู่เป็นเรื่องที่ไม่มีสูตรสำเร็จ ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละครอบครัวตกลงปลงใจกันอย่างไร แต่สำคัญคือต้องทำให้ได้อย่างนั้นด้วย เพราะมีหลายคู่ที่คุยกันแล้วดิบดี แต่พอทำจริงกลับทำไม่ได้ สุดท้ายจึงเป็นปัญหาที่ทำให้ชีวิตคู่ต้องไม่เป็นสุข

 

อีกเรื่องสำคัญที่ต้องคิดคือ “ภาระค่าใช้จ่าย” เพราะคนเราเมื่อทำงานหาเงินได้ย่อมมีบ้านมีรถมีของใช้ส่วนตัวเป็นธรรมดา ซึ่งถือเป็นปัญหาทางการเงินของแต่ละคนที่ต้องวางแผนเพื่อไม่ให้ชีวิตคู่แตกร้าว เช่น หากสองคนคิดว่าต่างคนต่างหาเงินได้คนละ 100 เปอร์เซ็นต์รวมเป็น 200 เปอร์เซ็นต์ ต้องคิดต่อว่าเธอกับฉันต้องใช้หนี้คนละกี่เปอร์เซ็นต์ ใช้จ่ายอื่น ๆ อีกกี่เปอร์เซ็นต์ และสุดท้ายเหลือกินเหลือใช้เพียงพอหรือไม่ จึงต้องเปิดใจแจกแจงค่าใช้จ่าย ทำความเข้าใจกันให้ดีก่อน เพื่อนำพาไปสู่วิถีทางจัดการกับปัญหาให้อยู่หมัด

 

ต่อมาคือ “ภาระค่าใช้จ่านปัจจุบัน” หลายคู่ที่เพิ่งเริ่มชีวิตคู่กันใหม่ ๆ อาจจะไม่ค่อยมีปัญหาอะไร แต่เมื่อเวลาผ่านไป มีภาระเพิ่มเติม มีเจ้าตัวน้อยเพิ่มมา ภาระการเงินจึงเริ่มหนักขึ้น ดังนั้น ทุกรายจ่ายจึงต้องตกลงกันให้ดี เพราะหากไปหนักอยู่กับฝั่งใดฝั่งหนึ่งมาก ๆ อาจจะทำให้ครอบครัวไม่มีความสุขได้

 

เรื่องการเงินภายในครอบครัว ทางที่ดีต้องหมั่นคุยกันบ่อย ๆ เพื่อไม่ให้เป็นปัญหาสะสมระยะยาว ต่อมาคือการตัดสินใจร่วมกันในการทำสิ่งใหม่ที่ใหญ่ขึ้น เช่น การซื้อบ้าน ซื้อรถ ที่ต้องเปิดใจพูดคุย คิดวิเคราะห์ ประเมินกำลังการจ่ายให้ดี และอีกเรื่องที่ถือว่าเป็นความเสี่ยงที่ต้องเอ๊ะ ! ไว้หน่อยคือ “การทำประกัน” เผื่อคนใดคนหนึ่งจากไปก่อนวัยอันควร แล้วจะมีทางออกอย่างไร เพื่อไม่ให้มีปัญหาทางการเงินโหมกระหน่ำเข้ามาหลังจากนั้น