ไขคำตอบเรื่องเงินบำเหน็จบำนาญของประกันสังคม มีความเหมือนต่างอย่างไร และเพื่อชีวิตวัยเกษียณแล้ว แบบไหนจะดีกว่ากัน ?

 

ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจแยกกันก่อนระหว่างบะเหน็จและบำนาญ บำเหน็จ คือ เงินชราภาพที่ประกันสังคมจะจ่ายเป็นเงินก้อนครั้งเดียว ส่วน บำนาญ คือ เงินชราภาพที่ประกันสังคมจะจ่ายเป็นรายเดือนตลอดชีวิตหลังอายุ 55 ปี ซึ่งผู้ที่ส่งประกันสังคมมาตรา 33 และประกันสังคมมาตรา 39 จะมีสิทธิได้ โดยเงื่อนไขการได้รับบำเหน็จบำนาญ หากรวมอายุการทำงานเกิน 180 เดือน หรือ 15 ปีขึ้นไป จะได้เป็นบำนาญ แต่หากรวมอายุการทำงานไม่ถึง 180 เดือน หรือ 15 ปี จะได้เป็นบำเหน็จแทน

 

วิธีการคำนวณเงิน บำเหน็จบำนาญ

 

บำเหน็จ = จำนวนเงินสมทบที่ผู้ประกันตนจ่าย + นายจ้างจ่ายเงินสมทบให้ + ผลประโยชน์ตอบแทนประจำปี

 

บำนาญ (กรณีจ่าย 180 เดือนพอดี) = 20% ของรายได้เฉลี่ย 60 เดือนสุดท้ายก่อนสิ้นสุดความเป็นผู้ประกันตน โดยใช้ฐานรายได้สูงสุดไม่เกิน 15,000 บาท และฐานรายได้ต่ำสุด 1,650 บาท

 

ตัวอย่าง ผู้ส่งประกันสังคม 15 ปี มีเงินเดือน 60 เดือนสุดท้าย 50,000 บาท/เดือน จะได้เงินบำนาญเมื่อเกษียณเริ่มต้น 20% ของฐานเงินเดือน 15,000 บาท เท่ากับ 3,000 บาท/เดือน

 

ผลสรุปเงินบำนาญชราภาพ

 

– ระยะเวลาที่ส่งเงินสมทบ 15-25 ปี อัตราร้อยละของค่าจ้างเฉลี่ย 60 เดือนสุดท้าย 20-35% เงินบำนาญที่ได้รับต่อเดือน 3,000-5,250 บาท

 

– ระยะเวลาที่ส่งเงินสมทบ 25-35 ปี อัตราร้อยละของค่าจ้างเฉลี่ย 60 เดือนสุดท้าย 35-50% เงินบำนาญที่ได้รับต่อเดือน 5,250-7,500 บาท

 

สรุปรวม ๆ เกี่ยวกับเงินบำเหน็จบำนาญประกันสังคมได้ว่า เป็นเครื่องมือทางการเงินอย่างหนึ่งที่มีประโยชน์ต่อคนทำงานในวัยเกษียณ ซึ่งหากเป็นเงินบำนาญ มีข้อดีคือทำให้มีกินมีใช้หลังเกษียณต่อไปได้จนวันตาย หรือหากเป็นเงินบำเหน็จก็จะเป็นเงินก้อนใหญ่ไว้ใช้ต่อยอด หรือบริหารจัดการตามวัตถุประสงค์ของแต่ละคนได้