ตอนจบ “ศึกสีกากี” ! วัดขุมพลังทุกนาที เกมนี้ “ใครอยู่ ใครไป” ?

เจาะลึกตอนจบ ! วงการ “สีกากี” คลายข้อสงสัยทุกประเด็น เกมนี้ใครอยู่ใครไป ?  ขณะที่ “บิ๊กโจ๊ก” สวน “ไตรรงค์” ขู่แฉข้อมูลซื้อ-ขายตำแหน่ง วันที่ 26 พฤศจิกายนนี้ 

 

วันที่ 20 พ.ย. 68 คุณ พ.ต.ท. ธีรวัตร์ ปัญญาณ์ธรรมกุล เลขานุการประจำ กมธ.ความมั่นคงฯ ออกมาเล่าเรื่องราวผ่านรายการ “ถกไม่เถียง” ทางช่อง 7HD กด 35 ดำเนินรายการโดย ทิน โชคกมลกิจ ว่า สำหรับการออกมาเปิดเผยเรื่องราวเกี่ยวกับวงการตำรวจ ตนขอพูดตรง ๆ ว่ารู้สึกหวาดกลัว ทั้งเรื่องความก้าวหน้าในอาชีพการงาน และยิ่งไปกว่านั้นคือความกลัวว่าลูกของตนจะเติบโตในสังคมที่ไม่ดี ตนรู้สึกว่าตนเองมีส่วนต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ตนเติบโตมาในแฟลตตำรวจ และเคยได้ยินเรื่องการซื้อขายตำแหน่งมาบ้าง แต่ส่วนตัวไม่เคยเสียเงินหรือมีประสบการณ์เกี่ยวข้องกับการซื้อขายตำแหน่งเลย

 

 

ในประเด็นที่ให้ตำรวจออกมากล่าวคำว่า “พวกเราไม่ใช่องค์กรอาชญากรรม” ตนเข้าใจได้ว่าเป็นการต้องการตอบโต้เสียงวิพากษ์วิจารณ์ แต่ตนมองว่า หากจะตอบโต้ข้อกล่าวหา เราควรแก้ไขที่สาเหตุอย่างตรงจุด ไม่ใช่เพียงออกมาพูดเป็นวาจา ปัจจุบันเรายังไม่ทราบชัดเจนว่าตำรวจที่ถูกพาดพิงจำนวน 200 คนคือใครบ้าง ซึ่งส่งผลเสียโดยตรงต่อภาพลักษณ์ขององค์กรตำรวจ สิ่งที่ควรทำจริง ๆ คือการสั่งพักราชการหรือใช้มาตรการที่ทำได้ตามกฎหมาย เพื่อให้สามารถตอบคำถามประชาชนอย่างโปร่งใส

 

 

ด้าน พล.ต.ต. วิชัย สังข์ประไพ อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล แสดงความคิดเห็นว่า ในยุคของตนใช้ผลงานเป็นตัววัด แต่มีช่วงหนึ่งที่มีนักการเมืองเข้ามาแทรกแซง ทำให้เกิดการจ่ายเงินให้ ส.ส. เพื่อแลกเปลี่ยนตำแหน่ง และเป็นเช่นนั้นต่อเนื่องเรื่อยมา ตนมองว่าการจัดระบบตำรวจของไทยคล้ายกับของญี่ปุ่น แต่สิ่งที่แตกต่างกันคือ “คน” ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด

 

สำหรับเรื่องการเคารพธงชาติของตำรวจนั้นเป็นเรื่องปกติ รวมถึงการท่องอุดมคติทางวิชาชีพก็เป็นกิจวัตรทั่วไป หากถามว่าการปฏิญาณดังกล่าวผิดหรือไม่ คำตอบคือไม่ผิด เพราะถือเป็นการแสดงออกที่ดีและเป็นก้าวแรกของการสร้างระเบียบวินัย

 

 

ขณะที่ ปิยรัฐ จงเทพ สส.กทม. และรองเลขาธิการพรรคประชาชน ให้ความเห็นว่า การปฏิรูปตำรวจปี 2565 ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของวงการตำรวจ แต่เมื่อเวลาผ่านมา 5–10 ปี สถานการณ์ปัจจุบันได้พิสูจน์ชัดเจนว่า แม้ พ.ร.บ.ตำรวจ ปี 2565 จะถูกคาดหวังว่าจะเป็นความหวังใหม่ แต่ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นทางตัน ดังนั้นตนเห็นว่าควรมีการปรับแก้ พ.ร.บ. ปี 2565 ใหม่ เพื่อยุติวงจรเดิมที่ยังคงวนซ้ำไม่รู้จบ