จากเขมรแดง “พล พต” สู่ “ฮุน เซน” สังเวยชีวิตไม่รู้จบ แลก “อำนาจ” เหนือแผ่นดิน !

เปิดที่มาแห่งความขัดแย้งไทย–กัมพูชา เริ่มต้นจากอะไร ? ล่าสุดการประชุมคณะกรรมการชายแดนระดับภูมิภาค (RBC) เสร็จสิ้นลง พร้อมบรรลุข้อตกลงหยุดยิง 13 ข้อ ขณะเดียวกัน กลุ่ม “คณะรวมพลังแผ่นดินปกป้องอธิปไตย” ออกมาเรียกร้องให้รัฐบาลยกเลิก MOU 43 และ MOU 44 ต้นต่อความขัดแย้งไทย-กัมพูชา

 

วันที่ 22 ส.ค. 68 คุณ ทรงฤทธิ์ โพนเงิน นักวิชาการผู้เชี่ยวชาญกลุ่มประเทศลุ่มน้ำโขง ออกมาเล่าเรื่องราวผ่านรายการ “ถกไม่เถียง” ทางช่อง 7HD กด 35 ดำเนินรายการโดย ทิน โชคกมลกิจ ว่า ประวัติศาสตร์กัมพูชาเริ่มต้นราวปี ค.ศ. 68 และขยายอำนาจกว้างขวางขึ้นในช่วงราว ค.ศ. 600 และดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปี ค.ศ. 802 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งที่เรียกว่า จักรวรรดิขอม ความรุ่งเรืองนี้ยาวนานจนถึงปี ค.ศ. 1431 รวมเวลาความยิ่งใหญ่กว่า 630 ปี ในช่วงดังกล่าวจักรวรรดิขอมสร้างปราสาทหินอันยิ่งใหญ่เพื่อแสดงอำนาจและศักดิ์ศรีของจักรพรรดิ สิ้นสุดยุคทองในรัชสมัย พระเจ้าชัยวรมันที่ 9

 

 

สิ่งที่เขมรทำอยู่ในปัจจุบันคือการสร้างขึ้นใหม่ เนื่องจากของเก่าแทบไม่เหลืออยู่แล้ว เขาพยายามสร้างสิ่งใหม่ให้เป็นผลงานของตนเอง หลังความยิ่งใหญ่ของจักรวรรดิขอมสิ้นสุดลง อาณาจักรถูกแบ่งออกเป็น 7 ส่วนและเกิดการแย่งชิงอำนาจกัน การเสื่อมอำนาจของจักรวรรดิขอมสะท้อนให้เห็นจากการเกิดขึ้นของอาณาจักรสุโขทัย ในขณะที่กัมพูชาแตกออกเป็น 7 อาณาจักรและอำนาจเสื่อมถอยลง ฝ่ายอยุธยากลับรวมตัวกันอย่างมั่นคง ทำให้คำว่า “สยาม” เริ่มรุ่งเรืองขึ้น

 

 

ด้าน รศ. ดร.ดุลยภาค ปรีชารัชช นายกสมาคมภูมิภาคศึกษา และอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ให้ความเห็นว่าในประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ เมื่อกล่าวถึงอารยธรรมแบบคลาสสิก จะมีศูนย์กลางอำนาจระดับจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ 2 แห่ง ได้แก่

 

 1. พุกาม มีการก่ออิฐสร้างทุ่งเจดีย์ เป็นรัฐพุทธเถรวาทที่ยิ่งใหญ่

 2. จักรวรรดิเขมร สร้างปราสาทหินอันงดงาม เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและความรุ่งเรือง

 

หลักฐานที่แสดงถึงความยิ่งใหญ่ เช่น พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ผู้มีอำนาจในยุคนั้น การขยายอำนาจของพระองค์เปรียบเสมือนพวงมาลัยที่พุ่งขึ้นสู่สรวงสวรรค์  ทว่าความยิ่งใหญ่นี้เป็นเพียงเรื่องในอดีต และเกิดขึ้นบนพื้นฐานของความเหลื่อมล้ำ เนื่องจากจักรวรรดิเขมรโบราณเป็นรัฐที่พยายามรวมศูนย์อำนาจภายใต้คติ เทวราชา