กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าจิ้งจอกน้อยชื่อว่า ฟ็อกกี้ เขาเป็นจิ้งจอกที่ฉลาดและคล่องแคล่ว แต่ช่วงนี้…เขาเอาแต่นั่งจ้องแท็บเล็ต เล่นเกมทั้งวันทั้งคืน!

เพื่อนๆ ในป่าชวนไปเล่น “ภารกิจป่าหรรษา” เกมที่ไม่ต้องใช้จอ แต่ต้องใช้หัวใจ ทีมเวิร์ก และความคิด

ฟ็อกกี้ : “ไม่เอาอ่ะ เกมในจอสนุกกว่า” ฟ็อกกี้พูด
เขานอนจดจ่อดูแต่หน้าจอ หูไม่ได้ยินเสียงนกร้อง และขาไม่ได้วิ่งมาหลายวัน

กระรอกเรนตี้พูดขึ้นว่า
เรนตี้ : “ฟ็อกกี้ นายลืมไปหรือเปล่าว่าวันนี้เป็นวันล่าขุมทรัพย์!”

ฟ็อกกี้ : “เหรอ?”

ฟ็อกกี้เริ่มลังเล แต่ก็ยังไม่ยอมวางจอ

ทันใดนั้น…หน้าจอแท็บเล็ตก็ดับ! เปิดเท่าไหร่ก็ไม่ติด 

ฟ็อกกี้ : “โอ้ยยย แล้วจะทำอะไรดีล่ะทีนี้…”

ในที่สุด ฟ็อกกี้ยอมออกไปกับเพื่อนๆ เขาต้อง ใช้ความจำ ในการจำแผนที่ คิดล่วงหน้า ว่าควรไปซ้ายหรือขวา วางแผน เพื่อข้ามสะพานเชือก และที่สำคัญ เขาต้อง ควบคุมตัวเอง ไม่วอกแวกเวลาหลงทาง

หลังผ่านด่านสุดท้าย ฟ็อกกี้ได้เจอกล่องสมบัติ ข้างในมีแค่กระจกบานเล็ก กับกระดาษใบหนึ่งเขียนว่า…

“ผู้ชนะ คือผู้ที่เล่นเกมชีวิตนอกจอด้วยหัวใจ :)”

ฟ็อกกี้ยิ้ม เขาส่องกระจก เห็นรอยยิ้มตัวเองครั้งแรกในรอบหลายวัน

คืนนั้น เขาชาร์จแท็บเล็ตไว้ แต่ไม่ได้แตะแท็บเล็ตเลย เขาได้เรียนรู้ว่าการเล่นเกมในชีวิตจริงก็สนุกไม่แพ้ในจอเลย