ภาคเอกชนผงาด ! สภาหอการค้า-อุตสาหกรรม คัดค้านค่าแรง 400 บาททั่วประเทศ | เงินทองของจริง

เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2568 นโยบายขึ้นค่าแรงขั้นต่ำเป็น 400 บาทต่อวันได้เริ่มใช้จริงแล้วในกรุงเทพมหานครและบางกลุ่มกิจการในต่างจังหวัด การปรับขึ้นครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อเพิ่มรายได้ให้แรงงานและกระตุ้นเศรษฐกิจฐานราก แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างความกดดันด้านต้นทุนให้กับภาคธุรกิจ

 

รายละเอียดนโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 400 บาท

 

การปรับอัตราค่าจ้างขั้นต่ำครั้งนี้ได้รับการอนุมัติจากกระทรวงแรงงานเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน และแบ่งการดำเนินการออกเป็น 2 ลักษณะ:

 

กรุงเทพมหานคร

ปรับค่าจ้างขั้นต่ำครอบคลุมทุกประเภทกิจการ โดยไม่มีข้อยกเว้น

 

ต่างจังหวัด

ปรับค่าจ้างขั้นต่ำเฉพาะบางกลุ่มอาชีพ ได้แก่:

– กิจการโรงแรมทั่วประเทศตั้งแต่ระดับ 2 ดาวขึ้นไป หรือโรงแรมที่มีห้องพักตั้งแต่ 50 ห้องขึ้นไป

– กิจการสถานบริการตามพ.ร.บ.สถานบริการ เช่น คาราโอเกะ ผับ บาร์ ค็อกเทลเลาน์จ

 

คาดว่าจะมีแรงงานได้รับประโยชน์จากการปรับขึ้นค่าจ้างในรอบนี้ประมาณ 700,000 คน รวมถึงแรงงานต่างด้าวซึ่งจะได้รับค่าจ้างในอัตราเดียวกับแรงงานไทย

 

ความคัดค้านจากภาคเอกชน

 

ภาคเอกชนนำโดยหลายองค์กรสำคัญ ได้แก่ สภาหอการค้าไทย สภาอุตสaหกรรม สมาคมผู้ประกอบการค้าปลีกไทย สมาคมภัตตาคารไทย สมาคมโรงแรมไทย และสมาคมเอสเอ็มอีแห่งประเทศไทย ได้ยื่นหนังสือคัดค้านการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำทั่วประเทศ

 

เหตุผลการคัดค้าน

– เศรษฐกิจไทยยังเปราะบาง ผู้ประกอบการหลายรายยังไม่ฟื้นตัวจากผลกระทบของโควิด-19

– ต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้น การขึ้นค่าแรง 400 บาททั่วประเทศจะส่งผลต่อต้นทุนการผลิตและราคาสินค้า

– ความกังวลเรื่องเงินเฟ้อ อาจทำให้เกิดภาวะเงินเฟ้อ

– ภาระของ SMEs ธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลางอาจแบกรับภาระไม่ไหว

– การเลิกจ้างงาน อาจส่งผลต่อการเลิกจ้างงาน

 

ข้อเสนอแนะจากภาคเอกชน

– พิจารณาปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำตามความพร้อมของแต่ละภาคธุรกิจ

– เน้นการช่วยเหลือ SMEs

– พัฒนาทักษะแรงงาน

– ส่งเสริมการปรับตัวของภาคธุรกิจอย่างเป็นขั้นตอนก่อนปรับขึ้นค่าแรง

 

มุมมองจากงานวิจัยสากล

 

งานวิจัยของ เดวิด คาร์ด (David Card) นักเศรษฐศาสตร์รางวัลโนเบล และ อลัน ครูเกอร์ (Alan Krueger) ยืนยันว่าการเพิ่มค่าแรงขั้นต่ำไม่กระทบต่อการจ้างงาน รัฐบาลสหรัฐอเมริกาพบว่ารัฐที่จ่ายค่าแรงสูงกว่ามีแนวโน้มฟื้นตัวจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยจาก COVID-19 ได้รวดเร็วกว่า

 

ตัวอย่างจากจีน

จีนเคยใช้กลยุทธ์แรงงานค่าแরงต่ำเพื่อตีตลาดโลกและสามารถขยับจากประเทศยากจนสู่ประเทศรายได้ปานกลาง ปัจจุบัน:

– ชนบทจีน: ค่าแรงขั้นต่ำราว 10 หยวน/ชั่วโมง (ประมาณ 400 บาท/วัน)

– เมืองใหญ่จีน: ค่าแรงขั้นต่ำราว 20 หยวน/ชั่วโมง (ประมาณ 800 บาท/วัน)

 

แม้ค่าแรงขั้นต่ำจีนจะสูงกว่าไทย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความต้องการซื้อสินค้าจีนในตลาดโลกลดลง

 

ผลกระทบต่อเงินเฟ้อและราคาสินค้า

 

กระทรวงพาณิชย์วิเคราะห์ว่า การปรับอัตราค่าจ้างขั้นต่ำจะส่งผลกระทบต่ออัตราเงินเฟ้อประมาณ 0.15-0.3% โดยแบ่งผลกระทบต่อสินค้าและบริการเป็น 6 กลุ่ม:

 

กลุ่มที่ 1: สินค้าและบริการที่กำกับโดยภาครัฐ

– ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าน้ำมัน ค่าการศึกษา ค่าทางด่วน ค่ารักษาพยาบาล

– ผลกระทบ: ไม่มีผลกระทบ (ขึ้นอยู่กับภาครัฐ)

 

กลุ่มที่ 2: สินค้าอุตสาหกรรมใช้ในชีวิตประจำวัน

– น้ำตาล กาแฟ ผงซักฟอก เครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์

– ผลกระทบ: อาจไม่มีการปรับเพิ่มราคา (ใช้แรงงานไม่มาก)

 

กลุ่มที่ 3: สินค้าที่ใช้แรงงานสูงแต่ส่งผ่านราคาไม่มาก

– ผัก ผลไม้ พืชไร่ ปศุสัตว์

– ผลกระทบ: อาจไม่ส่งผลต่อราคา แต่มีความเสี่ยงรายได้สุทธิลดลง

 

กลุ่มที่ 4: สินค้าและบริการเสี่ยงสูง

– อาหารสำเร็จรูป อาหารตามสั่ง

– ผลกระทบ: อาจได้รับผลกระทบบ้างแต่ไม่สูงมาก

 

กลุ่มที่ 5: ค่าเช่าบ้านและที่พักอาศัย

– ผลกระทบ: อาจไม่ได้รับผลกระทบ (ตลาดอสังหาฯ ยังฟื้นตัวต่ำ)

 

กลุ่มที่ 6: ค่าบริการที่ใช้แรงงานมีฝีมือสูง

– ค่าตัดผม ค่าช่างน้ำ/ช่างไฟ ค่าช่างก่อสร้าง ค่าทำความสะอาด

– ผลกระทบ: การปรับเพิ่มค่าจ้างอาจไม่กระทบมาก (ราคาสูงกว่าค่าจ้างขั้นต่ำอยู่แล้ว)

 

ความหวังสำหรับอนาคต

 

จากแนวโน้มอุปสงค์ในประเทศที่ปรับตัวดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง การปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจ และการจับจ่ายของประชาชนที่เพิ่มขึ้น คาดหวังว่าจะส่งผลให้รายได้และกำไรสุทธิของผู้ประกอบการมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องปรับขึ้นราคาสินค้าและบริการ

 

การปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำเป็น 400 บาทเป็นนโยบายที่มีทั้งผลดีและความท้าทาย ในขณะที่แรงงานจะได้รับประโยชน์จากรายได้ที่เพิ่มขึ้น ภาคธุรกิจต้องปรับตัวรับมือกับต้นทุนที่สูงขึ้น ความสำเร็จของนโยบายนี้จะขึ้นอยู่กับการดำเนินการอย่างสมดุลและการสนับสนุนที่เหมาะสมจากภาครัฐ เพื่อให้เกิดการเติบโตที่ยั่งยืนสำหรับทั้งแรงงานและผู้ประกอบการ